Minderjarigen & Ongevallen/Brand : preventie | 19 Juni 2017

De Blue Whale Challenge

© Federal police-Polimagery

De naam “Blue Whale Challenge” verwijst naar het bijgeloof dat blauwe vinvissen (blue whales) zich vrijwillig laten aanspoelen op het strand om te sterven. Het “spel” bestaat uit 50 uitdagingen waarvan de ultieme uitdaging vraagt om zelfmoord te plegen. Het fenomeen dook op in 2016 en is niet wijdverspreid. Toch maakt het potentiële virale aspect van internet en sociale media het tot een niet te onderschatten gevaar, net zoals de eventuele toekomstige varianten die uit dit macabere spel kunnen voortvloeien.



Oorsprong en principe: het internet als medium


Het uitdrukkelijke doel van de Blue Whale Challenge is zelfmoord volgens dit principe:

- 50 dagen lang elke dag een uitdaging uitvoeren. Die gaan van het kijken naar horrorfilms, nachtelijke uitstappen, zelfverminking of totale afzondering (geheime missies, met niemand praten) en de conditionering van het slachtoffer (het vastleggen van datum en plaats van de zelfmoord) voor de laatste uitdaging: zelfmoord.

- Elke uitdaging wordt online doorgegeven aan het slachtoffer via een derde persoon, vaak bekend als begeleider of whale.

- Bepaalde uitdagingen verwijzen symbolisch naar de naam van het spel. Scarificatie in de vorm van een walvis op de arm, een walvis tekenen op papier, of berichten zoals “Ik ben een walvis” posten op sociale media en de whale - de “gids” - ontmoeten of ermee praten.



Wie is erbij betrokken? Wat is hun netwerk?


Op dit moment zijn het profiel van de potentiële slachtoffers en de omstandigheden waarin wordt deelgenomen aan het “spel”, moeilijk te bepalen. De Blue Whale Challenge is iets recents en ondanks de aanhouding van zijn bedenkers kan het spel in de toekomst nog verschillende vormen aannemen. In de vastgestelde gevallen gaat het steeds om kwetsbare (depressieve, geïsoleerde, onbegrepen) slachtoffers, meestal meisjes in hun puberteit.


De vertrouwensrelatie en in sommige gevallen zelfs emotionele, unilaterale relatie tussen het slachtoffer en de whale lijkt een invloed te hebben op de betrokkenheid bij de uitdagingen. Het meest voorkomende parcours van een slachtoffer is het volgende:

- Via sociale media over de Challenge vernemen, door een online of offline connectie of via websites over zelfmoord. Hoewel de meeste sociale media de tag “Blue Whale Challenge” verbergen, kan de jongere zich via bepaalde platformen toch nog kandidaat stellen voor het “spel”.

- Eenmaal de kandidatuur van het slachtoffer is aanvaard, neemt de blue whale contact op via sociale media (telegram, whatsapp, etc.) en stelt hij taken voor om zogenaamd het zelfvertrouwen van het slachtoffer en de controle over zijn bestaan te versterken.

- Via de interacties en de steun kan de gids geleidelijk de kwetsbaarheden van het slachtoffer, die zich vaak al in een fase van zelfvernietiging bevindt, identificeren en hem of haar tot actie aanzetten, in dit geval zelfmoord.



De eerste tekenen snel herkennen


U moet de tekenen van intenties van zelfvernietiging of zelfmoord onderscheiden van concrete tekenen dat de jongere deelneemt aan de Blue Whale Challenge.


Algemene omstandigheden

- De jongere deed reeds één of meerdere zelfmoordpogingen.

- Hij/zij spreekt erover het leven te beëindigen of brengt de omstandigheden ter sprake.

- Hij/zij toont plots interesse in de dood.

- Hij/zij raakt in een fase van terugtrekking of depressie: hij/zij drinkt meer alcohol of neemt meer drugs, geeft bezittingen weg, etc.

- Hij/zij heeft het over een toekomst waarin hij/zij er niet meer is en begint afscheid te nemen.


Tekenen van deelname aan het “spel”

- Sporen van krassen en andere littekens op de armen, benen of handpalmen.

- Walvissen op papier, in geschreven posts of afbeeldingen op sociale media of als motief voor een scarificatie.

- Ongewone nachtelijke activiteiten aan een zeker ritme: horrorfilms bekijken, alleen uitgaan, specifieke plaatsen bezoeken zoals spoorwegen, metrolijnen, bruggen, etc.

- Het plotseling verbreken van de communicatie tussen de jongere en zijn naaste omgeving.


Wanneer meerdere van deze tekenen regelmatig voorkomen en duidelijk gelinkt zijn aan de tussenkomst van een derde, is het sterk aan te raden om de situatie zo snel mogelijk aan te geven bij de politie.


Over het algemeen is een sensibilisering van de jongere voor een verantwoordelijk gebruik van het internet en de risico’s van sociale media – zonder de situatie te dramatiseren – een goed preventiemiddel. Eveneens belangrijk: luister naar de jongere: wanneer hij of zij de eerste tekenen van zelfmoordneigingen vertoont, aarzel dan niet om hem/haar hierover aan te spreken en hulp in te roepen van een psycholoog.




Sébastien Dormaels
Master in criminologie, Politiezone Entre Sambre et Meuse



Verder lezen: http://www.safecommunitiesportugal.com

|

« Vorige pagina


 

 

 

 

 

 

 

 

 

Nieuwsbrief

Inschrijven !